ಸರಸ್ವತಿ ನಿನಗೆ ಅಮ್ಮನಲ್ಲ, ಆಂಟಿ..!

ಸರಸ್ವತಿ ನಿನಗೆ ಅಮ್ಮನಲ್ಲ, ಆಂಟಿ..!

ಬಲ್ಲವರು ಹೇಳುವುದ

ಶಿರ ಬಗ್ಗಿಸಿ, ದನಿ ತಗ್ಗಿಸಿ

ಬರೆದುಕೊಳ್ಳಯ್ಯ ಮೂರ್ಖ..!

ವ್ಯಾಸ ವಾಚಿತ ಭಾರತವ

ಬರೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಆ ಗಜಮುಖ.

ಕ್ಲರ್ಕು, ಸ್ಟೆನೋ, ಟೈಪಿಸ್ಟುಗಳಂತೆ

ಹಸಿದು ಪಂಕ್ತಿಯಲಿ ಕೂತ

ಬಂಡಲುಗಟ್ಟಲೇ ಬಿಳಿಹಾಳೆಗಳಿಗೆ,

ಮತ್ಯಾರೋ ಮಾಡಿದಡುಗೆಯ

ಬಡಿಸುವ ಭಾಗ್ಯವಷ್ಟೇ ನಿನದು

ಅನ್ನದಾನದ ಪುಣ್ಯದಲಿ

ಪಾಲು ಕೇಳಲೇಬಾರದು.

ಗಣಪನಿಗಾದರೂ ಐಡೆಂಟಿಟಿಯಿತ್ತು.

ನಿನಗೇನುಂಟು ಬದನೇಕಾಯಿ ತೊಟ್ಟು?

ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದ ಡ್ರೈನೇಜಿನಲಿ

ಲೇಖನಿಯ ಹರಿಗೋಲಾಗಿಸಿ

ಕಾಗದದ ತೆಪ್ಪದಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದ

ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಶಿಶು ನೀನು,

ಶಾರದೆಯು ಸಾಕಿದಳು ತಂದು,

ತನ್ನ ವರಪುತ್ರರು ಗೀಚಾಡಿದ

ಸ್ಲೇಟು ಒರೆಸಿಕೊಂಡಿರು ಎಂದು..!

ಒರೆಸುತಲಿ ಒರೆಸುತಲಿ

ಹೊಟ್ಟೆಗನ್ನವ ಅರಸುತಲಿ

ನಾಲ್ಕು ಅಕ್ಷರ ಕಲಿತು,

ಬರೆಯುವಾಸೆಯು ಬಲಿತು,

ಛಲದಿಂ ತಾಯನೊಲಿಸಿಕೊಂಡ

ಆ ಪ್ರೇಮಪುತ್ರರ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತು,

ಅವರುಲಿದದ್ದು ಬರೆದುಕೊಂಡು

ಅವರುಂಡ ತಟ್ಟೆಯಲುಂಡು

ಎಲ್ಲದರಲು ಅವರನನುಸರಿಸಿ

ಅವರಮ್ಮನ ನೀ ಅಮ್ಮನೆಂದರೆ

ಅದು ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ಭ್ರಾಂತಿ,

ಅರಿತುಕೋ ಕಂದ

ಸರಸ್ವತಿ ನಿನಗೆ ಅಮ್ಮನಲ್ಲ, ಆಂಟಿ..!

ಹೋಗು, ಮೊದಲು ಕೈತೊಳದು ಬಾ,

ಅಳಿಸಿಹೋಗಲಿ ಕೈರೇಖೆಗಳು

ಕಾಣಿದಂತೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡ ಇಂಕು,

ಇಳಿದುಹೋಗಲಿ ತಾನೊಬ್ಬ

ಕವಿಯೆನ್ನುವ ಮಂಕು.

-      - ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ

ಮೂರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ. . .

ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ

ಸಿಕ್ಕಿತೊಂದು ಕೆಲಸ ನಂಗೂ

ಕತ್ತರಿ ಇರದ ಕಟ್ಟಿಂಗು

ಕೈಗೆ ಅಂಟದ ಪೇಸ್ಟಿಂಗು

ಅದೇ ಕಟ್ಟು ಪೇಸ್ಟು ಎಡಿಟಿಂಗು

ಕಣ್ಮುಂದೆ ಪಿಸಿ ಸುತ್ತಲೂ ಏಸಿ

ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತಪ್ಪದು ತಲೆಬಿಸಿ

ಹಗಲೊತ್ತಲ್ಲಿ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದಿರಲು

ಅವಳ ನೆನಪುಗಳು ಕೂಡ

ಶಿಫ್ಟು ಬದಲಿಸಿ

ಕನಸಾಗಿ ಬಂದು ಹೋಗುತಿವೆ

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲಿ..!

ಕನಸು ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿ

ಬ್ಲರ್ ಆಗುವುದವಳ ಇಮೇಜು

ಮುಸುಕು ತೆಗೆಯಲು ಬಂದಿರುವುದು

ಮುಂಜಾನೆಯ ಮೆಸೇಜು

ಮೇಲೆದ್ದರೆ ಸಮಯವೆಲ್ಲಿದೆ

ಪೋನಿನತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಲು

ಓಡಬೇಕು ನೀರು ಕಾಯಿಸಲು

ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾ ಹೇಗಿದ್ದೆ?

ಈಗ ಆರಕ್ಕೆದ್ದರೆ ಹನ್ನೊಂದಕ್ಕಾಗಲೆ ನಿದ್ದೆ

ಕಾವಿ ತೊಟ್ಟ ಸ್ವಾಮಿಯಂತೆ

ಸದಾ ಖಾಲಿ ಕುಳಿತು

ಕಾಲ ಕಳೆಯುತಿದ್ದೆ ಆಗ

ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ

ಈ ಬೆಂಗಳೂರಿನÀ ವೇಗ

ವೇಗವೆಷ್ಟಾದರೇನು? ಹಾಳಾದ್ದು

ಭಾನುವಾರ ಮಾತ್ರ ಬರೋದಿಲ್ಲ ಬೇಗ

ನಿರಂತರ ನೆಡೆಯುತಿರಲು

ಕಾಲದೊಡನೆ ರೇಸು

ಕಷ್ಟವಾಗುತಿದೆ ಮಾಡಲು

ಕನಸುಗಳ ಚೇಸು

ಓಟದಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಾರ ಸೋಲದಾಗಿದೆ

ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳು ಸಾಲದಾಗಿದೆ

ಕಾಂಕ್ರೀಟು ಕಾಡಲ್ಲಿ ಹೈಟೆಕ್ಕು ವನವಾಸ

ಆದರೂ ಸಂಬಳ ಬಂದ ದಿವಸ

ಸ್ವಲ್ಪ ಉತ್ಸಾಹ, ಸ್ವಲ್ಪ ಉಲ್ಲಾಸ

ಕೈ ಎತ್ತಿ ಮುಗಿಬೇಕು

ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ..! 

ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ..!

- ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ